ontwerp & realisatie >> edening

groene gezichten

Groen gezicht: Richard Smeets

Richard Smeets

ik hoef nooit een ei van de supermarkt, die zijn echt niet lekker

Vandaag interview ik Richard Smeets en daarvoor ga ik naar Itteren. Richard is geboren in het woonhuis waar hij mij ontvangt. Hij woont hier nu samen met zijn vriendin. Hij groeide op met het boerenbestaan en daar had hij veel plezier in. Door de jaren heen is het boerenleven enorm veranderd. Hij heeft dit met zijn eigen ogen zien gebeuren. Zo hadden ze vroeger maar twee hectare grond, wat langzaam uitgroeide naar meer en meer. Het bedrijf dat zijn ouders in het begin hadden was een klein gemengd boerenbedrijf met diverse dieren en gewassen. De koeien die ze toen hielden waren voor de vleesproductie bedoeld. Koeien waren altijd al Richards favoriet. Hij werkt nu nog steeds met deze dieren, maar nu vanuit een hele andere insteek. Een aantal jaren geleden, toen in Borgharen en Itteren het inmiddels afgeronde project Grensmaas van start ging, bood zich een nieuwe kans aan om het gebied te laten begrazen door koeien. Richard is toen langzaamaan gaan afbouwen met het houden van zijn Belgische Blauwen. Hij is toen op zoek gegaan naar een ras dat het meest gunstige was voor het begrazen van landschappen. Vanuit beleid was het de bedoeling met rassen als Koningspaarden en Galloways te gaan werken. Richard zag meer voordelen in de aanschaf van Hereford koeien en had als voorbeeld de Gelderse vallei, waar men ook met deze dieren werkte. “Dit ras eet werkelijk alles en ze zijn niet kieskeurig”, vertelt Richard. “Daardoor begrazen ze het landschap op een hele mooie manier, omdat alles geleidelijk wordt opgegeten en niets wordt overgeslagen. Eigenlijk heeft dit ras de beste eigenschappen voor het doel wat men hier wil bereiken.”

Richard heeft veel meegemaakt binnen het gebied waar hij opgroeide, bijvoorbeeld bij het hoogwater in 1993. Toen heeft hij 50 koeien moeten redden die vast zaten in het water. Met een douchebak, die hij in de zomer gebruikte als drinkbak, dreef hij het voer over het stromende water naar de koeien toe. Richard: “Zo konden ze zich door voeding warm houden, waardoor ze niet zijn omgekomen. De dieren hebben vijf dagen zo in het water gestaan en zijn uiteindelijk weggehaald met grote wagens. Deze klus was zeker niet risicoloos. We mogen blij zijn dat het positief is verlopen. Gelukkig is de kans op dit soort waterrampen kleiner. Het project Grensmaas heeft daarvoor gezorgd en er is prachtig natuurgebied voor in de plaats terug gekomen.”

Richard heeft naast het runnen van zijn eigen bedrijf altijd buiten de deur gewerkt. Richard: “Mijn bedrijf is geen vetpot. Ik moet er zelfs op bijleggen. Het is momenteel meer een hobby die ik, als ik groots mocht dromen, zou uitbreiden en waar ik dan van zou kunnen leven. Na de studies die hij volgde aan de LAS, MAS en HAS is hij gaan werken bij diverse boeren binnen dit gebied. Hij was werkzaam voor het ministerie tijdens de varkenspest, waar hij formulierwerk uitvoerde. Ook heeft hij drie jaar voor het accountantskantoor Accon gewerkt. Dit is een landelijke organisatie die advies en kennis bieden aan ondernemingen in de agrosector. Hij adviseerde daar boeren rondom subsidieregelingen en hielp ze met de bedrijfsvoering. Daarna is hij gaan werken als beleidsmedewerker bij de LLTB, de Limburgse Land- en Tuinbouwbond. Richard: “Na 15 jaar kwam er een reorganisatie en helaas moest ik daar stoppen. Dit ontslag bood me ook nieuwe kansen. Ik wilde me meer gaan verbreden en ook meer op sociaal vlak oriënteren. Zo werd ik projectleider bij Werkbank, waar mijn functie ook meer sociale aspecten bekleedde. Dit bedrijf ontwikkelt innovatieve concepten op het gebied van arbeid, gebiedsontwikkeling en inrichting van de openbare ruimte. Waar ze kansen zien creëren ze arbeid voor mensen die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt.”

Richard is een echte duizendpoot. Tussen al deze werkzaamheden door behartigde hij de belangen van vele jonge boeren. Dit resulteerde tot de realisatie van de steunmaatregel voor boeren die nog steeds geldend is. Deze maatregel maakt het jonge boeren makkelijker bij een bedrijfsovername. Dit is iets waar Richard enorm trots op is. Hij is daarnaast nu voorzitter bij Natuurrijk Limburg Zuid. Deze coöperatie die hij mede heeft opgericht telt ruim 700 leden en zet zich in voor natuur- en landschapsbeheer. Ook is hij lid bij de Lokale Adviesgroep LEADER Zuid-Limburg.

We lopen nog een rondje over de boerderij en worden omringd door twee leuke knuffelvarkens, kipjes en geitjes. Ik krijg een paar eitjes mee om te proeven. Hij zegt: “Ik hoef nooit een ei van de supermarkt, die zijn echt niet lekker.” Ik neem ze graag in ontvangst en moet zeggen, ze smaken fantastisch. Of komt dat ook omdat ik me door het eten van de eitjes waan in de prachtige omgeving waar ze vandaan komen...

Collage Richard Smeets

Door: Frederique Pronk